حرفش

حرفش. [ ح ِ ف ِ ] ( ع اِ ) مار بد. ( مهذب الاسماء ). مار خبیث. ( منتهی الارب ). ج، حرافش.

مار بد و خبیث

💡 واقـعـيت مهم در مورد فرزند نوح مى باشد، يعنى اى نوح اگر نادرستى و ظلم و فساد دروجود اين فرزند سطحى بود، امكان شفاعت درباره او مى رفت، اما اكنون كه سرا پا غرقفساد و تباهى است، جاى شفاعت نيست، اصلا حرفش را نزن !.

💡 آن خط از شوق کشیدم من گریان در چشم حرف حرفش چو قلم گریه کنان بوسیدم

💡 راه شد بسته به حرفش، که به هم چسبیده‌ست دو لب او چو زبان قلم از شیرینی

💡 آخرين حرفش در بيماريش اين بود كه گفت: ((الله اكبر))، و جان تسليمكرد.(237)

💡 دلم چون نامه از حرفش فراموشی نمیداند زبانم، چون زبان حال، خاموشی نمیداند

💡 مردم ايران حرفشان واضح است، دارند داد ميزنند، از بچه دبستانى و تا دبيرستانى،تا