جهان زنده

جهان زنده. [ ج َ ن ِ زِ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دنیای باقی. عالم امر. عالم ملکوت. ( فرهنگ فارسی معین ).

دنیای باقی عالم امر

💡 جانی که بدو خلق جهان زنده شدند دیریست که تا ما زچنان جان مُردیم

💡 هرکه بود در جهان زنده به آب است و نان مهر توأم آب جان، روی توام نان دل

💡 صاحب و صدر جهانی و جهان زنده به تست عقل داند که به جان زنده بود قالب حی

💡 بوی زلفت به من آورد نسیم سحری زان فرح جان و جهان زنده به بویت دارم

💡 که تا علی به جهان زنده است نزد عوام به ما خلافت ناحق نباید استحکام