لغت نامه دهخدا
جهان خوردن. [ ج َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) گیتی خوردن. منتفع شدن از جهان. ( آنندراج ). بهره مند گردیدن از دنیا. از همه نعم دنیا متنعم شدن:
همان به است که امروز خوش خوریم جهان
که دی گذشت و ز فردا پدید نیست نشان.میرمعزی ( ازآنندراج ).بعهد از تو بدخواه جان میبرد
بدین عهد و رایت جهان میخورد.نظامی.- امثال:
جهان دیدن به از جهان خوردن است.