جدا مانده

جدامانده. [ ج ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مهجور. ( منتهی الارب ). دورمانده. تنهاشده:
جدامانده از تخت و راهی شده
نیازآمده پادشاهی شده.اسدی ( گرشاسبنامه ص 33 ).

مهجور دور مانده تنها شده

💡 تو جان منی و من دور از تو همی میرم ای جان جدا مانده، آخر غم تن بشنو

💡 ای دل غافل بدانک منتظر توست دوست آه که آگه نه‌ای کز که جدا مانده‌ای

💡 من از دوستان گر جدا مانده‌ام به یک رنگ ثابت به جا مانده‌ام

💡 راست چون عاشق و معشوق جدا مانده ز هم وز دو سو گشته دوان در طلب یکدیگر

💡 تا جدا مانده ام از روی تو ای سیمین بر رنگ روی من بیدل چو زر از بیماریست