جان بر لب رسید

جان بر لب رسیدن. [ ب َ ل َ رَ / رِ دَ ] ( مص مرکب ) جان بلب رسیدن. جان بحلق رسیدن.جان بدهان رسیدن. کنایه از بی طاقت شدن:
مرا جان اینچنین بر لب رسیده
گدازانم چو شمع از آب دیده.نظامی.

💡 چون دلم خون گشت و جان بر لب رسید چاره جان داروی دل چون کنم

💡 ز شوقش چونکه جان بر لب رسیدی شدی و قصر او از دور دیدی

💡 گواهست آتش شوقی که دارم که جان بر لب رسید از انتظارم

💡 ز عشقت شب به بیداری به روز آرم شب تاری ببخش ار رحمتی داری که جان بر لب رسید ای جان