لغت نامه دهخدا
ثناگفتن. [ ث َ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) مدح گفتن. ستایش کردن. بستودن. حمد گفتن. مدح کردن. اثناء. استثناء:
منت با این همه ثنا گویم
در جهان تا همی ثناباشد.مسعودسعد.
ثناگفتن. [ ث َ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) مدح گفتن. ستایش کردن. بستودن. حمد گفتن. مدح کردن. اثناء. استثناء:
منت با این همه ثنا گویم
در جهان تا همی ثناباشد.مسعودسعد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به دعا ختمکنم درج ثنا راکه مراست در ثناگفتن آن ذات نهان تنگ مجال
💡 سَخی شود به رضا جستن تو طبع بخیل غنی شود به ثناگفتن تو مرد فقیر