لغت نامه دهخدا
تیماربر. [ ب َ ] ( نف مرکب ) تیماردار. پرستار. غمخوار. کسی که نگاهداشت و نگهبانی و محافظت کسی را بعهده گیرد:
کمر بست شیده به پیش پدر
فرستاده او بود و تیماربر.فردوسی.در عشق تو صد همدم تیماربرم باید
تنها چه کنم چون کس تیماربرم نبود.عطار.