تکیه دار

تکیه دار. [ ت َ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) گوشه نشین و زاهد و قلندر و درویش. ( ناظم الاطباء ). || نگهبان و محافظ تکیه.

گوشه نشین و زاهد و قلندر و درویش

{accented} [زبان شناسی] ویژگی هجا یا واژۀ دارای تکیه

💡 گر به عقبی دیده داری کوت زاد آخرت ور به دنیا تکیه داری هست دنیا را زوال