توسوس

وسوسه، وسواس

آرامش، اطمینان

[ویکی الکتاب] معنی تُوَسْوِسُ: وسوسه می کند(وسوسه به معنای خطور افکار زشت در دل است،اصلش وسواس است به معنی صدای زیور آلات زنان، و نیز به معنای آهسته سخن گفتن است)
ریشه کلمه:
وسوس (۵ بار)
«تُوَسْوِسُ» از مادّه «وسوسه» به گفته «راغب» در «مفردات»، به معنای افکار نامطلوبی است که از دل انسان می گذرد، و اصل آن، از کلمه «وسواس» گرفته شده که به معنای «صدای زینت آلات» و همچنین پیام و صدای مخفی است.
واژه «وسواس» به گفته «راغب» در «مفردات»: در اصل، صدای آهسته ای است که از به هم خوردن زینت آلات برمی خیزد! سپس، به هر صدای آهسته گفته شده، و بعد از آن به خطورات و افکار بد و نامطلوبی که در دل و جان انسان پیدا می شود، و شبیه صدای آهسته ای است که در گوش فرو می خوانند، اطلاق گردیده.
«وسواس» معنای مصدری دارد، ولی گاهی به معنای «فاعل» (وسوسه گر) نیز می آید، و در آیه مورد بحث به همین معناست.
وسوسه شدن به معنی حدیث نفس است یعنی کلامی که در باطن انسان می‏شود خواه از شیطان باشد یا ازخود انسان در مجمع فرموده: وسوسه با صدای آهسته به سوی چیزی خواندن است. «وَسْوَسَ لَهُ» یعنی نصیحت و خیرخواهی بنظر او آوردولی «وَسْوَسَ‏اِلَیْهِ» یعنی معنا را با صوت خفی به او القاء کرد(مجمع). شیطان به آن دو وسوسه کرد تا آنچه از عورتشان پنهان بود بر آنها آشکار کند.. ما انسان را خلق کرده‏ایم و می‏دانیم آنچه را که باطنش با او سخن می‏گوید(از افکارش اطلاع داریم) *. وسواس افکار بیفایده و مضری است که به ذهن خطور می‏کند (افکارباطل) در جوامع الجامع فرموده:«اَلْوَسْوَسَةُ وَ الْوَسْواسُ: اَلصَّوْتُ الْخَفِّیِ». یعنی بگو پناه می‏برم به پروردگار مردم، معبود مردم، حکمران مردم، (آری پروردگار خداست معبود خداست، پادشاه خداست) از ضرر فکر باطل و مخفی که در سینه‏های مردم سخن میگوید. و آن گاهی از طرف جن و شیاطین است که در دل پیدا می‏شود و گاهی از جانب مردم. افکار باطله که منشأ کارهای باطل وحرام اند گاهی از جانب شیاطین به قلب القاء می‏شود و گاهی از مردمان ناپاک درهر صورت فقط پناه بردن به خدا از شر آنها مصون میدارد.