تهی دامنی

💡 چه دولت است که من نامت از ادب گیرم ز شرم دست تهی دامنی به لب‌گیرم

💡 بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنج در سینهٔ تو ماه تمامی نهاده اند

💡 شاعر بزرگ در اشعار خود از استعاره‌های مختلفی مانند تهی دامنی استفاده می‌کند تا آسیب‌پذیری و بی‌پناهی انسان در برابر تقدیر و سرنوشت را نشان دهد.

💡 در داستان‌های کلاسیک، شخصیت‌های داستان گاهی با تهی دامنی و در شرایط بسیار سختی از طبیعت مواجه می‌شوند که نشان‌دهنده فقر و بی‌کسی آن‌هاست.

💡 آن مفهوم تهی دامنی در متون عرفانی، به معنای رهایی از وابستگی‌های دنیوی و رسیدن به مرحله‌ای از پاکی روح و بی‌نیازی از مادیات است.