تهی دامنی

تهی دامنی. [ ت َ / ت ِ /ت ُ م َ ] ( حامص مرکب ) محرومیت. بی نصیبی:
توئی آنکه تا من منم با منی
وزین در مبادم تهی دامنی.نظامی.

محرومیت بی نصیبی

💡 چه دولت است که من نامت از ادب گیرم ز شرم دست تهی دامنی به لب‌گیرم

💡 بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنج در سینهٔ تو ماه تمامی نهاده اند