تهوم

💡 تهوم (عبری: תְּהוֹם‎) یک کلمه عبری توراتی کتاب مقدس به معنای «عمیق» است. برای توصیف اقیانوس های اولیه و آب های پس از خلقت زمین استفاده می شود. این ریشه از یک ریشه سامی گرفته شده است که دریا را به عنوان موجودی بدون شخصیت با اهمیت اسطوره ای نشان می دهد.

💡 در متون مذهبی و ادبی، واژه تهوم برای توصیف اعماق تاریک و بی‌انتها اقیانوس‌ها یا دره‌های بسیار عمیق که دست کسی به آن‌ها نمی‌رسد، به کار می‌رود.

💡 او در نوشته‌های فلسفی خود به تهوم بی‌پایان وجود و تاریکی‌های ناشناخته‌ای اشاره کرد که ذهن انسان را در جستجوی حقیقت دچار حیرت می‌کند.

💡 شاعر با استفاده از واژه تهوم، سعی داشت عمق غم و اندوهی را که در قلب او جریان دارد، به تصویر بکشد و مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد.