لغت نامه دهخدا
تهمش. [ ت َ هََ م ْ م ُ ] ( ع مص ) روان شدن چشمه چاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تأکل و تحکک چیزی. ( از اقرب الموارد ).
تهمش. [ ت َ هََ م ْ م ُ ] ( ع مص ) روان شدن چشمه چاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تأکل و تحکک چیزی. ( از اقرب الموارد ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در حق من رقیب اگر گفت تهمشی صاحب نظر هر آینه این افترا کند