لغت نامه دهخدا
تفاق. [ ] ( اِ ) نوعی از هندبای بری است که بقله یهودیه نامند. ( تحفه حکیم مؤمن ). رجوع به تفاف شود.
تفاق. [ ] ( اِ ) نوعی از هندبای بری است که بقله یهودیه نامند. ( تحفه حکیم مؤمن ). رجوع به تفاف شود.
نوعی از هند بای بری است که بقله یهود نامند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون این ابیات مناسب حال گفتم گرد ملال بجاروب مقال رفتم همه از شراب این سخن مست و شراب آشتی در دست از منزل نفاق خاسته در محل تفاق نشستند و رشته عداوت را گسسته عهد مودت چنین بستند که من بعد از این مقوله سخنان نگویند و ملامت یکدیگر نجویند.