تغفر

💡 اولا، كلماتى كه آدم عليه السلام آنها را تلقى كرد در قرآن كريم تبيين نشده و آنچه درسوره اعراف آمده مى تواند در حد خود برخى از مصاديق آن باشد، نه تماممصداق آن. پس كلمات مزبور منحصر در جمله ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا وترحمنا لنكونن من الخاسرين (993) نيست.

💡 و فی دعائه (ص): اسئلک عزائم مغفرتک، ای اسئلک أن توفّقنی للأعمال الّتی تغفر لصاحبها لا محالة.

💡 نيز مى فرمايد: (و اغفر لنا و ارحمنا) و نيز ازقول آدم و همسرش (عليهماالسلام ) حكايت كرده كه عرض كردند: (و ان لم تغفر لنا وترحمنا) و از نوح (عليه السلام ) حكايت مى كند كه گفت: (و الا تغفر لى و ترحمنى).

💡 (و الا تغفر لى و ترحمنى اكن من الخاسرين ) - كلامى است از نوح (عليه السلام ) كهصورتش صورت توبه است ولى حقيقتش ‍ شكر در برابر نعمت تعليم و تاءديبى استكه خداى تعالى به وى ارزانى داشت.

💡 و اما شفاعت، در آيه شريفه هيچ تعرضى به آن نشده و از اين جهت ساكت است، نه اثباتكرده و نه نفى نموده، چون اگر آيه شريفه در مقام اثبات شفاعت بود (گو اينكه مقامآيه مقام اظهار ذلت است نه اختياردارى ) جا داشت بفرمايد: (و ان تغفر لهم فانك انتالغفور الرحيم )، و اگر در صدد نفى شفاعت بود و مى خواست بفرمايد عيسى از شفيعانروز جزا نيست ديگر جا نداشت مساءله شهادت براعمال مردم را به ميان بياورد.

💡 در دعاهای مذهبی و مناجات‌های شبانه، همواره از خداوند می‌خواهیم که با رحمت و بخشش خود، گناهان ما را مغفرت نماید و به ما تغفر فرماید.

💡 اعتقاد به اینکه خداوند در صورت توبه خالصانه، گناهان بندگان را تغفر می‌کند، یکی از ارکان اصلی ایمان در بسیاری از ادیان بزرگ و کهن است.

💡 او با قلبی پشیمان و در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، از پروردگار خود طلب کرد تا تمامی خطاهای گذشته‌اش را تغفر نماید.