تشنه اشک

💡 بیش ازین کاوش مکن با دل که چشم تشنه اشک از برای گریه کردن آب از گوهر گرفت

💡 شاعر با کلماتی سوزناک و دلنشین، تصویری از دلی تشنه اشک و پیاکنده به سوگ در ادبیات کلاسیک فارسی ترسیم کرد که خواننده را به گریه می‌اندازد.

💡 در آن داستان قدیمی، قهرمان داستان با نگاهی تشنه اشک و اندوه فراوان، به تماشای غروب خورشید نشست و در میان خاطرات تلخ گذشته خود غرق شد.

💡 او با دیدن صحنه ویرانی شهر، قلبی تشنه اشک و پیاکنده به فریاد داشت و نمی‌توانست در برابر این حجم از رنج و مصیبت سکوت کند.