تب خیز

تب خیز. [ ت َ ] ( نف مرکب ) که تب آورد. هوا یا جایی که بیماری تب آورد. مالاریایی: اراضی مجاور باتلاقها و زمینهای باتلاقی تب خیزند. رجوع به تب و دیگر ترکیب های آن شود.

که تب آورد هوا یا جایی که بیماری تب آورد مالاریایی.

💡 به خدا که بی آن جان عزیز، شهر تبریز، برای من تب خیز است؛ بل که از ملک آذربایجان آذرها بجان دارم و از جان و عمر بی آن جان عمر بیزارم.

💡 خطّه ی تبریز جز تب خیز نیست الحذارای نیکبختان الحذار