بیهوده کار

بیهوده کار. [ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کسی که کار بی فایده و بی حاصل میکند. ( ناظم الاطباء ). میاط: اِهزال؛ بیهوده کار یافتن کسی را. هَزِل؛ نیک بیهوده کار. ( منتهی الارب ). || مردم ناچیز. || مسخره و لطیفه گو. ( ناظم الاطباء ).

کسیکه کار بیفایده و بیحاصل میکند. میاط. اهزال بیهوده کار یافتن کسی را. یا مردم ناچیز.

💡 تا کنی آشفته جان حاسد آشفته رسم تاکنی بیهوده عزم دشمن بیهوده کار