بید معلق
لغت نامه دهخدا
بید معلق. [ دِ م ُ ع َل ْ ل َ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بید مجنون. بید نگون. بید موله. ( یادداشت مؤلف ). نوعی از درخت بید که شاخهای تازه و جدید آن نازک و معکوس قرار میگیرد و دارای ماده «سالیسین » است. ( گیاه شناسی گل گلاب ص 297 ). رجوع به بید و بید مجنون شود.
فرهنگ فارسی
بید مجنون. بید نگون. بید موله.
جمله سازی با بید معلق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سایهٔ بید معلق هر طرف پیرامنش پرده پیش پرتو مهر جهانآرا گرفت
💡 به باغ، بید معلق زتشنگی چون شمع گرفت لرزه و ازپای تا به کاکل سوخت
💡 درخت بید معلق با شاخههای بلند و افتادهاش، منظرهای بسیار آرامبخش و زیبا در کنار رودخانههای خروشان و مناطق جنگلی ایجاد میکند.
💡 در باغهای قدیمی ایرانی، کاشت یک درخت بید معلق در کنار استخر آب، همواره برای ایجاد سایه و زیبایی مورد توجه طراحان بوده است.
💡 وقتی باد ملایمی میوزد، شاخههای زیبای بید معلق به آرامی حرکت میکنند و حسی از آرامش و سکوت را به محیط اطراف میبخشند.