بیت فراغ

بیت فراغ. [ ب َ / ب ِت ِ ف ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آبخانه. ( رشیدی ). کنایه از متوضاء است. ( انجمن آرا ). کنایه از متوضاء است که ادبخانه باشد. ( برهان ). بیت الخلاء:
من چومرهم نشسته بر سر ریش
او چو محدث فراز بیت فراغ.کمال الدین اسماعیل.در بیت فراغ دوده دود
باقی به بقات باشد و بود.ملک الشعرا ( از آنندراج ).رجوع به هریک از این کلمات شود.

آبخانه. کنایه از متوضا است. کنایه از متوضائ که ادبخانه باشد.

💡 من چو مرهم نشسته بر سر ریش همچو محدث فراز بیت فراغ