بیابان باش

بیابان باش. ( نف مرکب ) آنکه در بیابان زندگی کند. ( یادداشت بخط مؤلف ). بدوی. ( بحر الجواهر ). کسی که در بیابان منزل دارد: تازیان بیابان باش؛ اعراب بدوی. ( ناظم الاطباء ).

آنکه در بیابان زندگی کند ٠ بدوی ٠ کسیکه در بیابان منزل دارد ٠

💡 برو ز گلشن و در گوشه بیابان باش ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

💡 هنوز اندر بیابان باشی آن ساعت که جانت را ازین کرخ فنا باید به بغداد بقا رفتن

💡 خودی به وادی حیرت فکنده است ترا برون خرام ز خود خضر این بیابان باش

💡 به سیر کوچه و بازار شهر فیضی نیست چو گردباد، سراسر رو بیابان باش