واژه «بیگلبرگ» در علوم زیستشناسی و گیاهشناسی به معنای گیاهی است که گلهای آن فاقد گلبرگ هستند، یعنی بخش رنگی و معمولاً جذاب گل که برای جذب گردهافشانها استفاده میشود، در آن وجود ندارد. این حالت در برخی گیاهان طبیعی یا گونههای خاص دیده میشود و معمولاً با هدف یا سازگاریهای زیستی مرتبط است، مانند گیاهانی که گردهافشانی آنها توسط باد انجام میشود و نیاز به گلبرگهای رنگی برای جذب حشرات ندارند. اصطلاح علمی آن «apetalous» است و از پیشوند «a-» به معنی «فاقد» و «petalous» به معنای «دارای گلبرگ» ساخته شده است. گیاهان بیگلبرگ ممکن است سایر اجزای گل مانند پرچم و مادگی را داشته باشند و تنها بخش گلبرگ در آنها حذف شده باشد. این ویژگی میتواند در توصیف گونهها، کلیدهای شناسایی گیاهان و متون علمی گیاهشناسی اهمیت داشته باشد. به عنوان مثال، برخی درختان و گیاهان علفی که گردهافشانی آنها بوسیله باد انجام میشود، اغلب بیگلبرگ هستند تا انرژی خود را صرف تولید دانه و گرده کنند. این صفت در مقایسه با گلهای کامل یا گلهای دارای گلبرگ، شاخصی مهم برای دستهبندی و طبقهبندی گیاهان است.
بی گلبرگ
لغت نامه دهخدا
بی گلبرگ. [ گ ُ ب َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + گل + برگ ) بدون گلبرگ. این کلمه را فرهنگستان بجای بیجام و عدم الطاس پذیرفته است. ( لغات فرهنگستان ). رجوع به گلبرگ شود.
فرهنگستان زبان و ادب
{apetalous} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی گل پوشی که فاقد گلبرگ یا جام است
جمله سازی با بی گلبرگ
💡 ز چشم خویش بی گلبرگ رویت بسی پختم گلاب از آرزویت