بی چونی

بی چونی. ( حامص مرکب ) بی نظیری و بی مثالی و بی همتایی. ( ناظم الاطباء ). بی مانندی. بی همتایی. ( فرهنگ فارسی معین ).

بی مانندی، بی مانند بودن.

💡 این دیو بدنژاد مرا یارب چو نان کنی بحرمت بی چونی

💡 رستیم ز چند و چون، رفتیم ز خود بیرون در عالم بی چونی چندی سفرم آمد

💡 مرا گویی چو گم گردی مرا جوی چو بی چونی تو آخر چونت جویم

💡 ای عشق که با هزار چون بی چونی از هر چه گمان برند ازان بیرونی

💡 ای در عالم عیان تر از هر چه عیان در بی چونی نهان تر از هر چه نهان

💡 جانم از سطوت بی چونی تو بی چون بود دور ماندم ز تو در چون و چرا افتادم