لغت نامه دهخدا
بی عبرت. [ ع ِ رَ ]( ص مرکب ) ( از: بی + عبرت ) آنکه پند نگیرد و نصیحت از کسی گوش نکند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به عبرت شود.
بی عبرت. [ ع ِ رَ ]( ص مرکب ) ( از: بی + عبرت ) آنکه پند نگیرد و نصیحت از کسی گوش نکند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به عبرت شود.
آنکه پند نگیرد و نصیحت از کسی گوش نکند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در این غفلتسرا بی عبرت آگاهی نمیباشد مژه تا پا نزد بر چشم ننمودند بیدارش
💡 درین عبرت سرا مگشا نظر زنهار بی عبرت که می گردد ز گوهر قیمتی تار نگاه اینجا