بی ضرری

بی ضرری. [ ض َ رَ ری ] ( حامص مرکب ) بی زیانی. || بی آزاری. بی گزندی.

💡 از پیِ وصلِ تو بر خویش گرفتم همه رنج زان که ممکن نبود نفعِ جهان بی ضرری

💡 می رسانید ضرر دیده مکافات عمل نرسیدست کسی را ضرر از بی ضرری