بوی کلک

بوی کلک. [ ک َ ل َ ] ( اِ مرکب ) میوه ای است مغزدار که آنرا بترکی چتلاقوچ گویند. ( برهان ). همان بوکلک است که مغز آنرا خورند و بترکی چتلاقوچ گویند. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). بوی کلک و میوه ٔدرخت بنه. ( ناظم الاطباء ). بن. حبةالخضراء. بطم. چتلاقوش. مشغلةالبطالین. ( یادداشت بخط مؤلف ). بن کوهی است که پوست نر آن برکنند و چون تخمه و امثال آن بشکنند و مغزش بخورند. ( یادداشت بخط مؤلف ):
نخور این انجکک و بوی کلک بی حاصل
تا به ریش خود و یاران نکنی تف بسیار.بسحاق اطعمه.رجوع به بوکلک شود.

میوه ایست مغزدار که آنرا بترکی چتلاقوچ گویند.

💡 دان که من بنده به بوی کلک عنبرپاش تو آن به غیرت ابرها را اشک پاشان داشته