بهشتی صفت

بهشتی صفت. [ ب ِ هَِ ص ِ ف َ ] ( ص مرکب ) چون بهشتی. بهشتی مانند. خوب:
بهشتی صفت هرچه درخواستند
بر آن مائده خوان برآراستند.نظامی.دهی چون بهشتی برافروخته
بهشتی صفت حله بردوخته.نظامی.

چون بهشتی. بهشتی مانند. خوب

💡 دایم دل ما رام بهشتی صفتان است پیداست ازین شیوه که مرغان بهشتیم

💡 از بهشتی صفتی غمکدهٔ ما امشب با سراپردهٔ فردوس قرین خواهد بود

💡 اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرند هرکه را مار غمی زهر زند، پازهرند

💡 صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش که درین آینه بی پرده هویداست بهشت

💡 چشم آلوده دلان لایق دیدار تو نیست ای بهشتی صفت از مدعیان پنهان باش

💡 ای گرامی و بهشتی صفت از خوبی و حسن ما ز سوز غم عشق تو میان سقریم