بندخانه

بندخانه. [ ب َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) زندان که ترجمه سجن است. ( آنندراج ). بندی خانه. زندان. محبس. ( فرهنگ فارسی معین ) ( از ناظم الاطباء ):
وحشی نداشت پای گریز از کمند عشق
او را به بندخانه هجران گذاشتیم.صائب ( از آنندراج ).

زندان.

💡 زنجیر بندخانه تقدیر محکم است چون مور از میان کمر حرص وا کند

💡 ز نامداری خود در حصار گردونم ز بندخانه نگردد خلاص نقش نگین

💡 ز بندخانه شرم و حجاب بیرون آی که بست از عرق شرم زنگ، قفل جبین

💡 چو بشنید این عامر از پیشگاه سوی بندخانه در آمد ز راه