بلند و پست

بلند و پست. [ ب ُ ل َ دُ پ َ ] ( ترکیب عطفی ) فوق و تحت. ( آنندراج ). بالا و پایین. ( ناظم الاطباء ). || بالای کوه و پایین دره. ( ناظم الاطباء ). || آسمان و زمین. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || غنی و فقیر. ( از هفت قلزم ).
- بلندوپست دیده؛ کارآزموده. کسی که روز نیک و بد هر دو را دیده باشد. ( ناظم الاطباء ). مجرب.

( اسم ) ۱ - بالا و پایین. ۲ - آسمان و زمین. ۳ - بالای کوه و پایین دره.

💡 پرمشو ز اوضاع ناهموار گیتی تنگدل کاین بلند و پست، سیر کوهساری بیش نیست

💡 بلند و پست جهان هرچه هست در کار است ز حکمت است که انگشت ها برابر نیست

💡 حدیث محنت و راحت مگوی با عاشق که هست مرغ هوا را بلند و پست یکی

💡 زهی به ذات تو اندر بلند و پست جهان چنان‌که‌گوهر اشیا در اولین جوهر

💡 بلند و پست جهان در قفای یکدگرست اگر به ماه برآیی نظربه چاه انداز

💡 ای آن که بلی گوی الست از مایی در هر دو جهان بلند و پست از مایی