بلاع
لغت نامه دهخدا
بلاع. [ ب َل ْ لا ] ( ع ص ) شخص بسیاربلع. آنکه بسیار می بلعد. ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ).
فرهنگ فارسی
شخص بسیار بلع ٠ آنکه بسیار می بلعد ٠
جمله سازی با بلاع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قالوا لهوی تبکی بلاعین بلی تبکی و هاعیناه حرف الهاء
💡 در متون قدیمی و مذهبی، اغلب از واژه بلاع برای اشاره به انواع سختیها و گرفتاریهایی که بر سر انسانها میآید، استفاده میشود.
💡 پیروان این مکتب معتقدند که باید در برابر تمام بلاع و مصیبتهایی که در زندگی رخ میدهد، با صبر و شکیبایی رفتار کرد.
💡 تاریخ پر از بلاع و حوادث ناگواری است که جوامع مختلف را در دورههای زمانی متفاوت با چالشهای بسیار بزرگ و دشواری روبرو کرده است.