بلاته

( بلاتة ) بلاتة. [ ب َ ت َ ] ( ع مص ) بسیار خاموش و عاقل گردیدن. ( از ناظم الاطباء ). || فصیح شدن. ( از ذیل اقرب الموارد از قاموس ). || سوگند خوردن. ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ).

💡 کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟ کمینْ روزه که نیمه (نیمی) دَسْتِ بلاته