لغت نامه دهخدا
بزرگ مرتبه. [ ب ُ زُم َ ت َ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) بلندپایه. دارای مقام ارجمند و عالی. مهتر. مرد بزرگ. ( یادداشت بخط دهخدا ).
بزرگ مرتبه. [ ب ُ زُم َ ت َ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) بلندپایه. دارای مقام ارجمند و عالی. مهتر. مرد بزرگ. ( یادداشت بخط دهخدا ).
بلند پایه مهتر.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 30 - اينها همه دليل بر آن است كه خداوند حق است و آنچه غير از او مى خوانندباطل است و خداوند بلند مقام و بزرگ مرتبه است.
💡 و در آخرين آيه مورد بحث به صورت يك نتيجه گيرى جامع و كلى مى فرمايد: (اينهادليل بر آن است كه خداوند حق است، و آنچه غير از او مى خوانندباطل است، و خداوند بلند مقام و بزرگ مرتبه است ) (ذلك بان الله هو الحق و ان مايدعون من دونه الباطل و ان الله هو العلى الكبير).
💡 و در پايان آيه اضافه مى كند: او است خداوند بلند مقام و بزرگ مرتبه (و هو العلىالكبير).
💡 23 - هيچ شفاعتى نزد او جز براى كسانى كه اذن داده سودى ندارد، (در آن روز همه دراضطرابند) تا زمانى كه اضطراب از دلهاى آنهازايل گردد (و فرمان از ناحيه او صادر شود، در اين هنگام مجرمان به شفيعان ) مىگويند: پروردگارتان چه دستورى داده ؟ مى گويند: حق را (بيان كرد و اجازه شفاعتدرباره مستحقان داد) و او است بلند مقام و بزرگ مرتبه.
💡 احمد بن اسحاق بن عبدالله بن سعد... بزرگ مرتبه، از ياران خاص ابومحمد (امام حسنعسكرى ) عليه السلام، است. او صاحب الزمان، عليه السلام، را مشاهده كرد. او شيخقميين و پيك و فرستاده آنها (در نزد امامان شيعه ) بوده است.(75)