بد روشن

بدروشن. [ ب َ رَ وِ ] ( ص مرکب ) بدرفتار. ( یادداشت مؤلف ):
شفیعباش بر شه مرا بدین زلت
چو مصطفی بر دادار بدروشنان را.دقیقی ( از یادداشت مؤلف ).

بد رفتار.

💡 خوش آندم که بد منزلم کوی تو مرادیده بد روشن از روی تو

💡 شبم بد روشن از وی بیچراغی ز چشمش مست بودم بی‌ایاغی

💡 توان شناختن احوال از قرینة حال که هست پیش ضمیر تو نیک و بد روشن