بت پرستیدن

لغت نامه دهخدا

بت پرستیدن. [ ب ُ پ َ رَ دَ ] ( مص مرکب ) بت پرستی. عبادت اصنام. پرستش بتان:
بت پرستیدن به از مردم پرست
پند گیر و کار بند و هوش دار.ابوسلیک گرگانی.گر کعبه جویی بار یا بتخانه سازی سجده جا
ور بت پرستی باصفا کعبه ثناخوان آیدت.خاقانی.اگر جماعت چین صورت تو بت بینند
شوند جمله پشیمان ز بت پرستیدن.سعدی.

جمله سازی با بت پرستیدن

💡 گو بده فتوا که در وی بت پرستیدن رواست یا بکن کوتاه دست از ملّتِ پیغمبرش

💡 بت پرستیدن همی دنیا پرستیدن بدان گفت در کفران نعمتشان «وانتم تکفرون»

💡 حذر ز نفس پرسی نما که افزون است گناه نفس پرسی، ز بت پرستیدن

💡 اگر جماعت چین صورت تو بت بینند شوند جمله پشیمان ز بت پرستیدن

💡 نزاریا ببُر از خود که بت پرستیدن به مذهب من از آن به که خویش بپرستند

💡 یاری آن نازنین کش بت پرستیدن سزاست با چو من ناکس پرستی ناسزائی حیف بود

دراسله یعنی چه؟
دراسله یعنی چه؟
شکافنده یعنی چه؟
شکافنده یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز