لغت نامه دهخدا
باطل ستیز. [ طِ س ِ ] ( نف مرکب ) بر باطل ستیزنده. که نه بر حق ستیزد. آنکه جنگ به ناحق کند. ( آنندراج ):
ز حق دشمنی چند باطل ستیز
ببین چون کند حق ز باطل گریز.نظامی ( از آنندراج ).
باطل ستیز. [ طِ س ِ ] ( نف مرکب ) بر باطل ستیزنده. که نه بر حق ستیزد. آنکه جنگ به ناحق کند. ( آنندراج ):
ز حق دشمنی چند باطل ستیز
ببین چون کند حق ز باطل گریز.نظامی ( از آنندراج ).
آنکه جنگ به ناحق کند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز حق دشمنی چند باطل ستیز مکن چون کند باطل از حق گریز