لغت نامه دهخدا
باریک سر. [ س َ ] ( ص مرکب ) آنکه سر باریک و خرد دارد. || آنچه سر و انتهایی باریک و تیز داشته باشد، رمح اَزَب؛ نیزه باریک سر. ( منتهی الارب ).
باریک سر. [ س َ ] ( ص مرکب ) آنکه سر باریک و خرد دارد. || آنچه سر و انتهایی باریک و تیز داشته باشد، رمح اَزَب؛ نیزه باریک سر. ( منتهی الارب ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نظر کن درین موی باریک سر که باریک بینند اهل نظر
💡 شدم از دست خیال تو چو سوزن باریک سر آن رشته هم القصه ز جایی باشد