ابن نوح
لغت نامه دهخدا
ابن نوح. [ اِ ن ُ ] ( اِخ ) محمدبن ایوب اندلسی غافقی. مقری و محدث. او از فقهای مالکی است و وفات وی به سال 608 هَ. ق. بوده است.
فرهنگ فارسی
او از فقهای مالکی است
جمله سازی با ابن نوح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صاحب مجملالتواریخ و القصص دربارهٔ تاریخ آغاز این ترجمه میگوید: «کتاب تواریخ محمد بن جریر الطبری رحمهاللّه علیه که از تازی به پارسی کردهاست ابوعلی محمد بن محمد الوزیر البلعمی به فرمان امیر منصور ابن نوح السامانی که بر زبان ابیالحسن الفایق الخاصه پیغام داد در سنهٔ اثنی و خمسین و ثلاث مائه» یعنی از سال ۳۵۲ قمری/۳۴۲ خورشیدی ترجمه این کتاب آغاز شدهاست.
💡 در کتاب مرآت البلدان نوشته محمدحسن خان اعتمادالسلطنه آورده شده است که این شهر را مدی مینامیدند و به سکنه آن مد میگفتند و احتمال دارد اهالی اولیه این ناحیه از اولاد مادی ابن یافث ابن نوح نبی بودهاند و لذا آنها را منسوب به مادی و ایشان را مدی میخواندهاند.
💡 در برخی روایتهای تاریخی و مذهبی، به زندگی و میراث فرزندان پیامبران و شخصیتهایی نظیر ابن نوح اشارههای گستردهای شده است.
💡 مطالعات متنی در مورد تاریخ ادیان، گاهی به تبارشناسی شخصیتهای قدیمی مانند ابن نوح برای درک پیوستگی آموزهها در جوامع مختلف میپردازد.
💡 در تحلیلهای اسطورهشناختی، نقش شخصیتهایی مثل ابن نوح در شکلگیری باورهای جمعی جوامع باستان بسیار مورد توجه و بررسی قرار گرفته است.