استرابو

استرابو. [ اِ ب ُ ] ( اِخ ) رجوع به استرابن شود.

💡 خوزستان در دورهٔ اشکانیان (حکومت: ۲۲۶-۲۵۰ م)، حکومت مستقل داشت، اما پادشاهان آن هدایایی به شاهان اشکانی می‌دادند و تا زوال این دولت، خوزستان تقریباً به همین شکل، به صورت یکی از دولت‌های دست نشاندهٔ اشکانیان، استقلال داخلی خود را حفظ کردند. چنان که حتی استرابو در این دوره، شوش، اوکسی و الیمائی را از نواحی مستقل دانسته‌اند.

💡 از سوی دیگر باسیلیسکوس با تئودوریک استرابو که ارشد سربازانی قدرتمند بود درگیر شد زیرا او همان درجهٔ استرابو را به فرد بدنامی که فاسق امپراتریس زنونیس به‌شمار می‌رفت نیز اعطا کرده بود.

💡 این آثار در نوشته‌های مورخان یونانی مانند استرابو و دیودوروس سیکولوس ذکر شده‌است ولی همچنان در مورد وجود آنها ابهاماتی هست. در حقیقت در هیچ‌یک از نوشته‌های بابلی در مورد وجود این باغ مطلبی ذکر نشده‌است. در طول قرنها این منطقه با باغهای نینوا درآمیخته ولی در حکاکی‌های موجود در آن نواحی روش‌های انتقال آب رودخانه فرات به ارتفاعی که برای این باغها احتیاج بوده‌است , آورده شده‌است.

💡 زبان بلخی باستان، زیرشاخۀ زبان ایرانی باستان است. استرابو به زبان بلخی باستان با عنوان باکتریایی اشاره کرده و آن را همانند پارسی و مادی دانسته‌است. او به همانندی بسیار نزدیک زبان سغدی با زبان پارسی و مادی و باکتریایی اشاره کرده است.

💡 بنابر برخی نوشته های رومی، حدود سال‌های 120 تا 115 قبل از میلاد، کیمبری‌ها سرزمین‌های اصلی خود را در اطراف دریای شمال به دلیل سیل ترک کردند (از سوی دیگر، استرابو می نویسدکه این امر بعید یا غیرممکن است). آنها به سوی جنوب شرقی مهاجرت کرده و به همسایگان و خویشاوندان توتونی پیوستند.

💡 شاید اولین‌بار مورخان یونانی مانند استرابو و هردودت باشند که دربارهٔ ساتراپی هیندوش و ارتباط فرهنگی و هنری هند و ایران مطالبی را ارائه داده‌اند. هنر معماری عصر هخامنشی در شکل‌گیری آثار موریایی هند تأثیر قابل اثباتی داشته‌است.