باد خنک

باد خنک. [ دِ خ ُ ن ُ / ن َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) تغییری که در اواخر ماه تابستان در هوا پیدا آید و سورت گرمابشکند، گویند باد خنک زده است. باد خنک دزده در یازدهم امرداد است و باد خنک آشکارا در بیستم امرداد.

تغییری که در هوا در اواخر تابستان پدید اید

💡 بس آب گرم و باد خنک هر شبی که من از دیدگان ببارم و از سینه برکشم

💡 بادِ شِمال: کوچه‌های بافت قدیم بوشهر از یک دهانه تنگ شروع میشوند و پس از طی هفت الی ده قدم کوچه عریض میشود(در شیراز به این نوع کوچه‌ها قهر و آشتی میگویند). دلیل آن اینست که موقع وزش باد هوا در ابتدای کوچه متراکم شود تا سپس باد خنک به درون کوچه بپیچد. به این باد، بادِ شِمال میگویند.

💡 شب شد و باد خنک از جانب شمران وزید ابر، فرش برف‌ریزه بر سر یخ گسترید

💡 مهرگان قارون دیگر وز باد خنک کیمیا‌یی ساخت کز وی برگ زر شد گنج‌سان

💡 خیزید و خز آرید که هنگام خزانست باد خنک از جانب خوارزم وزانست

💡 شود باد خنک هر شب به بستان گرم کار اندر به جسم آبدان پوشد سلیحی آبدار اندر