البلاء

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بلو (۳۸ بار)

💡 و از ربعى بن عبدالله است كه حضرت صادق - عليه السلام - فرمود: ان الصبرو البلاء يستقبان الى المومن ياتيه البلاء و هو صبور و الجزع و البلاء يستقبان الىالكافر فياتيه البلاء و هو جزوع (157). شكيبايى و بلا سبقت مى جويند بهسوى مومن و بلا بر او وارد مى شود و او شكيباست، و بيتابى و بلا به سوى كافرپيشى مى جويند و او بيتاب است.

💡 و ترمذى روايت كرده است به اسناد خودش به سوى پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله- فرمود: ما نزل البلاء بالمومن و المومنه فى نفسه و ولده و ماله، حتى يلقىالله عزوجل و ما عليه خطيئه (62): بلائى وارد نيامده به مردى و زنى ازاهل ايمان خواه برخود و خواه بر فرزند و خواه بر مالش جز آنكه خداىعزوجل را ملاقات مى نمايد و بر او گناهى نخواهد بود.

💡 دعای فرج یا دعای عظم البلاء، دعایی است برای ظهور حجت بن الحسن، که براساس منابع شیعه توسط حضرت به فردی اسیر در بغداد تعلیم داده شده‌است. در منابع شیعه آمده‌است که خود حضرت این دعا را به فرد اسیری تعلیم کرد و او رها شد. خواندن این دعا برای فرج مهدی تأکید شده‌است.

💡 قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ راه عامّه بندگان آنست که پیوسته از شرّ بدان و کید کائدان و حسد حاسدان و بد افتاد جهان استعاذت می‌کنند بخداوند جهانیان، بحکم ظاهر این سوره. ازینجا گفت مصطفی (ص): «تعوّذوا باللّه من جهد البلاء و درک الشّقاء و سوء القضاء و شماتة الاعداء».

💡 (حتى انبيا را هم از اين سنت خود مستثنا ندانسته ) و دربارهمثل ابراهيم پيامبرى مى فرمايد: (و اذ ابتلى ابراهيم ربه بكلمات ) و در داستان ذبحپسرش اسماعيل مى فرمايد: (ان هذا لهو البلاء المبين ) و همچنين در باره موسى عليهالسلام مى فرمايد: (و فتناك فتونا) و آياتى ديگر از اينقبيل.

💡 (... فان الجهاد باب من ابواب الجنة فتحه الله لخاصة اوليائه و هو لباس التقوى ودرع الله الحصينة و جنته الوثيقة، فمن تركه رغبة عنه البسه الله ثوبالذل و شمله البلاء و ديث بالصغار و القماءة...)