المرسلون

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
رسل (۵۱۳ بار)

💡 ولى بعضى از مفسرين گفته اند: جمله (و صدق المرسلون ) عطف است بر جمله (وعدالرّحمن ) كه كلمه ما بر سر آن است و ما يا مصدريه است و يا موصوله. و (براى دفعاين اشكال كه چگونه كسى كه نمى داند چه كسى او را زنده كرده خودش مى گويد رحمانزنده كرده ) گفته اند: جمله (هذا ما وعد الرّحمن...) جوا بى است كه: خدا و يا ملائكه ويا مؤ منين از سؤ ال كفار كه گفتند: (چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت )؟ دادهاند.

💡 همين گفتارشان نيز از در نيرنگ و كيدى است كه: در دنيا به آن خو گرفته بودند، هروقت دشمن بر آنان غلبه كرد، شروع مى كردند به تملق و اظهار ذلت و اعتراف به ظلمو تقصير. و در آخر با جمله (و صدق المرسلون ) حقانيت رسولان را تصديق مى كنند.

💡 امام باقر (عليه السلام ) آنگاه فرمود: و منظور از اين غلام عليم،اسماعيل است كه قبل از اسحاق از هاجر متولد شد، ابراهيم (عليه السلام ) به رسولانآسمانى گفت: (ابشر تمونى على ان مسنى الكبر فبم تبشرون ) فرشتگان گفتند:(بشرناك بالحق فلا تكن من القانطين ) ابراهيم (عليه السلام ) به رسولان آسمانىگفت: (فما خطبكم ايها المرسلون ) گفتند: (انا ارسلنا الى قوم مجرمين ).

💡 در اين آيه، جمله (قيل له بدو گفته شد) حذف شده، و تقدير آيه چنين است: (وقيل له يا موسى اقبل و لا تخف انك من الامنين و بدو گفته شد اى موسى پيش برو و مترسكه تو از ايمنانى ) و در اين خطاب به او امنيت مى دهد، و با اين جمله معناى آيه شريفه(يا موسى لا تخف انى لا يخاف لدى المرسلون ) روشن مى شود، كه معنايش اين استكه: موسى تو فرستاده و مرسلى، و رسولان نزد من ايمنند، نه اينكه مفاد آن عتاب وتوبيخ باشد.

💡 و در احتجاج از اميرالمؤ منين (عليه السّلام ) روايت كرده كه در حديثى فرمود: در پاره اىاز لهجه هاى عرب ناظره به معناى منتظره است، مگر نشنيدى كلام خداىعزوجل را كه مى فرمايد: (فناظرة بم يرجع المرسلون ) كه معنايش منتظره است.