الدنیا

الدنیا ( به لاتین: Eldeniya ) یک منطقهٔ مسکونی در سری لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده است. الدنیا ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.

[ویکی الکتاب] معنی غَرَّ: فریب داد (غرة به معنای غفلت در بیداری است، و کلمه غرار به معنای غفلت با چرت و فتور است و غرور به معنای هر چیزی است که آدمی را فریب میدهد، چه مال باشد، و چه جاه، و چه شهوت، و چه شیطان، چیزی که هست بعضی از مفسرین کلمه غرور را به شیطان تفسیر کردها...
معنی غَرُورُ: یکی از اسامی شیطان به معنی بسیار فریبنده (غرة به معنای غفلت در بیداری است، و کلمه غرار به معنای غفلت با چرت و فتور است و غرور به معنای هر چیزی است که آدمی را فریب میدهد، چه مال باشد، و چه جاه، و چه شهوت، و چه شیطان، چیزی که هست بعضی از مفسرین ک...
معنی عَرَضَ: هر چیز غیر ثابت - زودگذر (در جمله "عرض الحیاة الدنیا "شؤون ناپایدار زندگی دنیا منظور است، و مراد از "عرض هذا الادنی " نیز لذائذ زندگی دنیا و نعمتهای زودگذر آن است، و اگر به اشاره مذکر "هذا "به آن اشاره فرموده و حال آنکه جا داشت با ضمیر مؤنث "هذه "به...
ریشه کلمه:
دنو (۱۳۳ بار)
«دنیا» از مادّه «دُنُوّ» (بر وزن علوّ) به معنای پایین تر و نزدیک تر می آید و نقطه مقابل آن «اقصی» و «قصوی» به معنای دورتر است.
دینا مؤنث ادنی است اگر آن را از دنی‏ء و دناءت بگیریم به معنی پست‏تر و اگر از دنوّ به حساب آوریم به معنی نزدیکتر است و آن پیوسته وصف است و احتیاج به موصوف دارد مثل حیات دنیا، عذاب دنیا، سعادت دنیا. و زندگی دنیا را دنیا می‏گوئیم یا از این جهت که نسبت به زندگی آخرت پست‏تر و ناچیزتر است و یا از این حیث که این زندگی از زندگی آخرت به ما نزدیک‏تر است. از آیات شریفه استفاده می‏شود که ان به معنای دوّم است و اصل آن دنوّ می‏باشد زیرا که در آیات زیادی یا آخرت مقابل افتاده است مثل،،،. کلمه دنیا بنا بر تعداد المعجم المفهرس صد و پانزده بار در قرآن مجید تکرار شده است و در تمام آنها صفت زندگی کنونی است مگر در چهار محل که صفت آسمان و کنار بیابان آمده است. مثل. عدوه به معنی حاشیه و کنار بیابان است و قصوی مؤنث اقصی است، یعنی آنگاه که شما مسلمین در نزدیک‏ترین حاشیه وادی به مدینه بودید و آنهادر دورترین کنار آن، و کاروان ابوسفیان پائین‏تر از شما بود. * یعنی ما آسمان نزدیکتر را مزیّن گرداندیم با زینتی که کواکب باشد. همچنین است آیه 12 سوره فصّلت و 5 سوره ملک. در این آیات کلمه دنیا قطعاً به معنی نزدیک‏تر است. در بعضی از آیات مثل که حیات ذکر نشده در تقدیر می‏باشد یعنی «حَرْثَ الْحَیاةر الدُّنیا». جوهری در صحاح گفته: دنیا به علت نزدیک بودنش دنیا نامیده شده در قاموس و اقرب گفته: دنیا نقیص آخرت است. در نهایه می‏گوید دنیا اسم این زندگی است که آخرت از آن دور است.

💡 و قال الربیع بن انس وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعی‌ یعنی الکافر فامّا المؤمن فله ما سعی و ما سعی له. و قیل لیس للکافر الا ما عمله فیثاب علیه فی الدنیا حتی لا یبقی له فی الآخرة خیر.

💡 حقیقت- گفته شود که معاد بر وفق مبدأ و معاش بود،‌در مبداء: ماتری فی خلق الرحمان من تفاوت، و در معاش: یا رحمن الدنیا و یا رحیم الآخرة، و حکم کلی: رحمتی وسعت کل شییء.

💡 سلطان ملکشاه بر او احسان‌ها می‌کند و او را به لقب امیرمعزی که برگرفته از لقب خود ملکشاه (معز الدنیا و الدین) است منسوب می‌کند.

💡 پس از سلطانشاه، برادرش عمادالدین و الدنیا تورانشاه، بر تخت حکومت کرمان نشست.

💡 الایا ایها الساقی دع الدنیا و ما فیها بده صوفی‌وشان را زان شراب ناب صافی‌ها

💡 مصطفی صلّی اللَّه علیه و آله و سلم قال «ان اللَّه لا یظلم المؤمن حسنة یثاب علیها الرزق فی الدنیا و یجری بها فی الآخرة، و اما الکافر فیطعم بحسناته فی الدنیا، حتی اذا افضی الی الآخرة لم تکن له حسنة یعطی بها خیرا»