اصراف

اصراف. [ اِ ] ( ع مص ) بگردانیدن. ( از منتهی الارب ). اصراف از چیزی؛ رد کردن از آن و راندن آن.( از المنجد ). بازگرداندن چیزی. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به صَرْف شود. || اصراف شراب؛ ممزوج نکردن آن. ( از المنجد ). || اصراف شاعر در شعر خویش؛ آوردن اصراف و آن نزدیک کردن فتحه حرف رَوی از قصیده به ضمه یا کسره است. ( از اقرب الموارد ). حرکت رَوی را مختلف آوردن یعنی یک قافیه به رفعو دیگری به جر یا یکی به رفع و دیگری به نصب. و خلیل این را جایز ندارد، و قد جاء فی شعرالعرب و منه:
اطعمت جابان حتی اشتدّ معرضه
وکاد ینقد لولا انه طافا
فقل لجابان نترکنا لطیبة
نوم الضحی بعد نوم اللیل اصراف ُ.؟ ( از منتهی الارب ).حرکات رَوی را مختلف آوردن یعنی یک قافیه برفع و دیگری بجر یا یکی برفع و دیگری بنصب، و خلیل این را جایز ندارد. ( آنندراج ). یقال: اصرف شعره. ( از ناظم الاطباء ).
اصراف. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ صَرف. ( آنندراج ). رجوع به صرف شود.

( مصدر ) ۱ - بگردانیدن باز گردانیدن ۲ - نزدیک کردن فتح. حرف روی بضمه یا کسره مختلف آوردن حرکت روی.
جمع صرف

💡 از هر ساله در ماه محرم تعداد زیادی از مردم اصراف این روستا در شب عاشورا، به مسجد این روستا می آیند.

💡 بخش بسیار بزرگی از حمل و نقل کالایی غرب استان اصفهان در فصل تابستان مربوط به صدور پیاز دامنه است که به بسیار از مناطق کشور از جمله میدان‌های میوه و تره بار مراکز استان‌ها به ویژه تهران و بازارهای کشورهای اصراف صادر می‌شود.[نیازمند منبع]