لغت نامه دهخدا
( معرضة ) معرضة. [ م ُ رِ ض َ ] ( ع ص ) ارض معرضة؛ زمین گیاه ناک. و گویند ارض معرضة استعرضها المال؛ زمین گیاه ناکی که چون ستور بر آن گذرد می چرد آن را. ( ازمنتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
معرضه
فرهنگ فارسی
ارض معرضه زمین گیاه ناک
جمله سازی با معرضه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ور کنی بر معرضه فرمان حق را عرض دین چون کنی اعراض گویندت «وانتم معرضون»
