ابن مریم. [ اِ ن ُ م َ ی َ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ شریف محمدبن محمدبن احمد ملیتی تلمسانی. در اوائل قرن یازدهم هجری در تلمسان میزیست. او راست: البستان فی ذکر الاولیاء و العلماء بتلمسان در شرح حال 178 تن از بزرگان آن دیار و در سال 1011 هَ.ق. از تصنیف آن فراغت یافته است و آن مرتب بحروف است و در سال 1019 در تلمسان به طبع رسیده و نیز به زبان فرانسه ترجمه و به سال 1910 م. طبع شده است.
در اوئل قرن یازدهم در تلسمان میزیست
[ویکی فقه] اِبْن ِ مَرْیم، ابوعبدالله محمد بن محمد بن احمد، شریف ملیتی مدیونی تلمسانی (پس از ۱۰۱۴ق /۱۶۰۵م )، فقیه مالکی، مورخ و ادیب می باشد.
از تاریخ تولد و مرگش اطلاع درستی در دست نیست. از کتاب البُستان او برمی آید که او تا سال ۱۰۱۴ق در قید حیات بوده است (البُستان، ص ۱۳۱۴؛. وی در تلمسان به دنیا آمد، آنجا زیست و همان جا درگذشت.
اساتید
ابن مریم از شیخ سعید المقری و عده ای دیگر دانش گرفت.
آثار
اثر برجسته وی کتاب البستان فی ذکر الاولیاء و العلماء بتلمسان است که گزیده ای از کتاب نیل الابتهاج بابا تنبکتی و بغیة الروّاد یحیی بن خلدون و دیگران است.
← کتاب البستان
...
💡 گهی مادرش گفتهام مریم است که چون ابن مریم مبارک دم است
💡 آن زاده را چو پرده دلها شود قماط نقش قماط «ذلک عیسی ابن مریم » است
💡 و قال تعالی لعیسی علیه السّلام: «یا ابن مریم عظ نفسک فان اتّعظت فعظ النّاس و الّا فاستحی منّی.
💡 بینمت همخانه با خورشید رخشان روز و شب می سزد گر گویمت عیسی ابن مریم گشته ای
💡 عیسی ابن مریم ار نیی از زلف مشکبوی همخانه روز شب ز چه با مهر خاوری
