ایینه کاری

( آیینه کاری ) آیینه کاری. [ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) آینه کاری.

( آیینه کاری ) ( ~. ) (حامص. ) (اِمر. ) نوعی تزیین داخلی ساختمان، با چسباندن قطعه های کوچک آیینه به شکل های هندسی و گل و بته های مختلف.

( آیینه کاری ) ( اسم ) ۱ - نوعی تزیین داخلی ساختمان که بوسیل. آیینه های کوچک و نشاندن آنها بر دیوار و سقف اشکال هندسی و گل و بته های مختلف ایجاد کنند. ۲ - مجموع آیینه های کوچکی که برای تزیین بدیوار و سقف نشانده باشند.

💡 خانه سالک مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی اول است و در اصفهان، خیابان مسجد سید، کوچه علیقلی آقا، کوچه ساغرچیها، پلاک ۳۳ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مالک این خانه حاج میرزا علی سالک اصفهانی یکی از کسبه وخیرین نامدار خیابان احمد اباد اصفهان بوده است. ستون های سنگ بری شده ایینه کاری و طلاکوبی دیوار ها شیشه های رنگی و طاق چشمه های این بنا به خوبی نشان از معماری اصیل ایرانی دارد.

💡 خانه تاریخی مویدی یک اثر به جا مانده از دوره قاجار در این محل واقع شده.این خانه دارای تالار ایینه کاری شده بسیار زیبا و بناهایی به سبک اواخر صفویه و دوره قاجار است.