اللهیاری

اللهیاری. [ اَل ْ لاه ] ( اِخ )دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه شهرستان سنندج، در 20 هزارگزی شمال خاوری قروه و 60 هزارگزی شمال باختری باباگرگر. جلگه و سردسیر است. سکنه آن 50 تن شیعه اند و بترکی سخن میگویند. آب آن از چشمه، و محصول آن غلات و لبنیات، و شغل مردم زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد، و در تابستان از طریق باباگرگر اتومبیل میتوان برد. صنایع دستی زنان قالیچه، جاجیم و گلیم بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
اللهیاری. [ اَل ْ لاه ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حیات داود بخش گناوه شهرستان بوشهر، در 36 هزارگزی جنوب خاوری گناوه و 5 هزارگزی راه فرعی گناوه به برازجان. در جلگه واقع و گرمسیر و مرطوب است. سکنه آن 85 تن شیعه هستند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از چاه، و محصول آن غلات دیمی، و شغل مردم زراعت است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

دهی است از دهستان حیات داود بخش گناوه شهرستان بوشهر.

💡 رضاقلی اللهیاری (متولد ۱۳۳۸ در ممسنی) نماینده ممسنی در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی بود.

💡 داوران این بخش، هیچ اثری را به عنوان برگزیده معرفی نکردند و دو کتاب مجموعه غزل‌های «پری‌خوانی» سروده امیرحسین اللهیاری، از انتشارات قطره و «سکته سوم» سروده مرحوم غلامرضا بروسان، از انتشارات نیماژ را آثار تقدیری این بخش دانستند.

💡 فیلم مستند شین و ژین ساختهٔ حسین اللهیاری به این حادثه می‌پردازد.