البحران

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بحر (۴۲ بار)

💡 مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ، ای ارسل، من مرجت الدابة اذا ارسلتها للرعی. و قیل مرج ای خلط، من قوله: «مر مریج» ای مختلط و البحران فی بحر واحد و هو ماء عذب بجنب ماء ملح فی بحر واحد، و قیل هما بحر فارس و الروم، یَلْتَقِیانِ فی معظم البحر.

💡 و در نهج البلاغه فرموده: و اگر اقرار آنها (آسمانها) به ربوبيت و اذعانشان براى او(خدا) به اطاعت نبود هرگز آسمانها را محل عرش ‍ خود قرار نمى داد، و آنجا را مسكن ملائكهخود، محل صعود كلمه طيب، و عمل صالحش نمى كرد. و در تفسير قمى در روايت ابىالجارود از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه درذيل جمله (و ما يستوى البحران هذا عذب فرات سائغ شرابه و هذا ملح اجاج ) فرموده:(اجاج ) به معناى تلخ است.

💡 و ما يستوى البحران هذا عذب فرات سائغ شرابه و هذا ملح اجاج...