افتاد

لغت نامه دهخدا

افتاد. [ اُ ] ( مص مرخم، اِمص ) حالت درماندگی. ( ناظم الاطباء ). || آغاززندگانی. || بچگی و طفولیت. ( ناظم الاطباء ). || مجازاً بمعنی اتفاق. ( از مدار و کشف بنقل غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || ( فعل ) از پای درآمد ( معنی فعلی است ). ( برهان ) ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

حالت درماندگی. از پای در آمد

جمله سازی با افتاد

💡 در مارس ۱۲۷۸ با نزدیک‌شدن مغولان، امپراتور دوآن زونگ در تلاشی ناموفق برای فرار در دریا افتاد و نزدیک بود که غرق شود اما وی را نجات دادند. او چند ماه بعد در اثر بیماری ناشی از این واقعه درگذشت.

💡 همچو نقطه در میان افتاد مه گویی چو زد آن خط چون دایره گرد رخت پرگار خویش

💡 دل خواست که برخیزد ازان کو، بتر افتاد چون سرو ز گل پای کشید و به سر افتاد

💡 ایشاه نجف بر ما دور از تو شکست افتاد بس زهر به شهد آمیخت بس نیست به هست افتاد

💡 در همین سال (۶۵۴ میلادی) سرزمین‌های شرقی دیگر ایران از جمله سیستان، قندهار و کابل به دست اعراب افتاد که شهر زرنگ (زرنج) به عنوان حکومت نشین آنها تعیین شده بود.

💡 این فیلم در ابتدا برای ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده بود، اما به ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ و سپس به ۱۲ فوریه ۲۰۲۱ به تعویق افتاد، اما دوباره به دلیل همه‌گیری کووید ۱۹ به تعویق افتاد. این فیلم در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شد.