طعنه اوردن

( طعنه آوردن ) طعنه آوردن. [ طَ ن َ / ن ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) طعنه زدن. نکوهش کردن:
میار طعنه در آن کش سموم بادیه سوخت
که آن سفر ز عذاب سقر فزون آمد.خاقانی.

( طعنه آوردن ) طعنه زدن. نکوهش کردن.