لغت نامه دهخدا
ارد دوم. [ اُ رُ دِ دُوْ وُ ] ( اِخ ) پس از کشتن فرهادک، نجبای پارت شخصی را اُرُد نام بر تخت نشانیدند. او از خانواده سلطنت بود از فرهادک درگوشه ای پنهان و گمنام میزیست و هیچ انتظار نداشت که روزی او را بسلطنت بطلبند بنابراین، وقتی که فرستادگان نجباء نزد او رفتند، تا به او اعلام کنند که او را بسلطنت انتخاب کرده اند، غرق حیرت گردید، ولی چیزی که نیز باعث حیرت میباشد، این است که او نظر به اوضاع این زمان و جهات رسیدنش بتخت، میبایست رفتاری خوش داشته باشد و خوب مملکت را اداره کند، ولی برخلاف انتظار، همینکه بتخت نشست، بنای سختی را گذارد و بقدری تعدی کرد که مردم از او نفرت یافته در نتیجه نابودش ساختند. یگانه منبع اطلاعات ما بر وقایع این زمان یوسف فلاویوس است و از نوشته های او این اخبار بدست می آید( تاریخ یهود، کتاب 18، بند 2 ) و نیز باید بیفزائیم که کشته شدن فرهادک و اُرُد دوم را تاسی توس در کتاب سالنامه هایش تأیید کرده، مدت سلطنت اُرد دوم از 4 تا 8 م. بود. ( ایران باستان تألیف پیرنیا ص 2319 ).
